วันอังคารที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2555

วีซีดี เวอร์ชั่น English ตอนที่ 5

Part Five: Luangta Mahã Bua’s Assistance to the Thai Nation

At the end of 1997, the year of Thailand’s economic crisis, Luangta was seriously ill with suspected colon cancer. Spending the rains retreat in a small hut in the forest, the then 84 year-old monk experienced so many bowel movements a day that his condition became critical. He was so ill, in fact, that a funeral pavilion was built for him at front of the monastery. But, because Thailand needed his help, he could not allow himself to die. During that year, Thailand had experienced the worst financial crisis in its history: the baht exchange rate plummeted, people lost their jobs, and the country went deeply into debt. Because of that, Luangta made a solemn vow that should the medicine he was taking cure his illness, he would dedicate his life to rescuing the country from disaster, so that Buddhism would continue to thrive in Thailand. Fortunately for the Thai people, his condition improved so dramatically that he soon made a full recovery. As soon as Luangta regained his strength, he announced publicly that he would lead a fundraising ceremony on April 12, 1998 to help relieve the economic situation.
At the age of 85, he started a nationwide fundraising campaign. He then began traveling the country teaching Dharma and collecting donations of gold and US dollars to boost the dwindling reserves in the national treasury. That same year, Luangta was injured in a road accident. But even that setback did not deter him.  He calmly told his supporters that, even though incapacitated, he was still worried more about the nation than he was about himself. He felt that it was a monk’s duty to help the nation and the world in accordance with the Buddha’s teaching:
Mahã karuõiko natho
Hitãya sabbapãõinaÿ
He announced that:
I help the country primarily for the spiritual benefit of the Thai people. That is my main goal. I intend to go everywhere in the country, no matter how far I must travel, or how difficult the journey may be. Speaking in conventional terms, you might say that I am like a poor beggar asking the people for alms. But in terms of Dharma, I am exercising the power of love and compassion to support the Thai people.
Everything Luangta does reminds us to follow his virtuous example , and be proud to join him in paying gratitude to the nation, to the religion and to our beloved king. Now we know what Luangta is doing, why he is doing it, and why he must work so hard. The answer is clear after listening to his teaching.

As of October 19, 2007, the total balance of gold and US dollars that the Thai people have offered to Luangta as an investment in the country’s economic stability is as follows:
Gold 11,585 kilograms
US dollars $10,214,600 dollars

ตอนที่ 5 : พระหลวงตามหาบัวช่วยชาติ

ปลายปีพุทธศักราช 2540 พระชรารูปหนึ่งอายุ 84 ปี
อาพาธ ถ่ายวันละ 7 – 8 ครั้ง จนต้องสร้างเมรุขึ้นไว้ที่หน้าวัด 
อย่างรุนแรง ค่าเงินบาทตกต่ำ คนตกงาน ประเทศติดหนี้สิน
ให้เป็นที่ประดิษฐ์สถานพระพุทธศาสนาสืบไปขอให้ยาที่ฉัน ถูกกับโรค  
เมื่อท่านเริ่มแข็งแรงขึ้น ท่านจึงได้ประกาศเป็นผู้นำในการทำโครงการผ้าป่าช่วยชาติ เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2541 ขณะที่ท่านอายุได้ 85 ปี
ดอลล่าร์เข้าสู่คลังหลวง   เพราะคลังหลวงคือหัวใจของชาติไทย
แม้เราประสบอุบัติเหตุ กระดูกแขนแตก พิกลพิการเช่นนี้
เรายังไม่รู้สึกห่วงตัวเอง ยิ่งกว่าชาติไทยของเรา
นี่คือ กิจของสงฆ์ สงฆ์ต้องช่วยชาติ ช่วยโลกดั่งพระพุทธเจ้าท่านว่า
มหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สัพพะปาณินัง
ในการช่วยชาติคราวนี้ เราเห็นประโยชน์ทางด้านจิตใจมากกว่าวัตถุ
ทุกข์ยากลำบากเพียงไหน ใกล้ ไกล เราไปทั้งนั้น
ประหนึ่งว่าเป็นเหมือนขอทาน อาภัพวาสนา เที่ยวขอทานประชาชน ถ้าพูดแบบโลก ๆ เขาพูดกันว่าอย่างนั้น ถ้าพูดอย่างธรรมแล้ว
นี่คือ อำนาจแห่งความเมตตาธรรม อุ้มชาติบ้านเมืองของเรา” 
ทุกสิ่งที่พระหลวงตาได้พาปฏิบัตินั้น ทำให้พวกเราต้องย้อนคิดว่า
พระชรารูปนี้ ท่านกำลังทำอะไร…?
ท่านทำเพื่อใคร…? ทำไมท่านจึงต้องลำบาก…?  เหนื่อยยากถึงเพียงนี้
แต่เมื่อได้ฟังธรรม จึงได้รู้ว่าท่านพาทำมหากุศลอันยิ่งใหญ่
ให้คงไว้ซึ่งชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ตลอดไป


คุณแม่จันดี  โลหิตดี วัดป่าบ้านตาด จังหวัดอุดรธานี
ผู้จัดทำ VCD ชุดนี้ (เมื่อ วันที่  19  มิถุนายน  2545)

วีซีดี เวอร์ชั่น English ตอน 3-4

Part Three: The Outer Space of the Mind

Whereas mental defilements drag the mind down to a low level, Dharma raises it to the highest possible level, the outer space of the mind. When Luangta Mahã Bua teaches people who practice Dharma, he emphasizes generosity, moral virtue, concentration, wisdom, and the realization of Nibbãna. He teaches that material wealth is not a cause of happiness, because both happiness and suffering arise only in the heart. So we should be content with what we have, and not become overly attached to worldly possessions, because eventually all those things will disintegrate and disappear.
Nothing in the world is comparable with Dharma. When Dharma and mind become one, loving-kindness and compassion will make the world a pleasant place to live. Luangta Mahã Bua always stresses the importance of kindness, self-sacrifice, forgiveness, and generous acts of charity. Such noble spiritual qualities will not disappear after death.
Luangta Mahã Bua has lived at Wat Pa Baan Taad for more than 47 years. During that time, people with faith in him have presented him with countless donations. Luangta subsequently used these donations to finance projects that benefit the general public, such as, hospital buildings and equipment, school buildings, and support for various welfare organizations. He has said that he considers money donated to the monastery to be money for the world’s benefit, not for this monastery’s use. It is unnecessary to construct more buildings in the monastery, as the existing accommodations are quite sufficient. He would much rather see the monks practice walking in meditation until the walking paths are worn down. Only in that way will Dharma truly prosper.

ตอนที่ 3 : อวกาศของจิต

กิเลส ดึงดูดใจให้ตกต่ำ
แต่ธรรม ดึงดูดจิตเข้าสู่ดินแดนอวกาศของจิต ของธรรม
ผู้ปฏิบัติจึงต้องยึดหลักเมตตา เสียสละ ให้อภัยซึ่งกันและกัน
การเสียสละ ให้ทาน แบ่งปันสงเคราะห์ซึ่งกันและกัน
ถือเป็นน้ำใจอันยิ่งใหญ่ แม้จะตายไปแล้ว น้ำใจอันนั้นก็ไม่หมดไป

กว่า 47 ปี ที่วัดป่าบ้านตาด
ผู้คนได้นำจตุปัจจัยไทยทานมาถวายด้วยความศรัทธา เป็นจำนวนมาก
ท่านได้นำไปสงเคราะห์โลกในด้านต่าง ๆ เช่น สร้างโรงพยาบาล สร้างโรงเรียน
ซื้อเครื่องมือแพทย์ ช่วยเหลือสถานสงเคราะห์ และสนับสนุนด้านอื่น ๆ อีกมากมาย ท่านกล่าวว่า เงินวัดนี้ เงินเพื่อโลก เราไม่ได้เก็บสำหรับวัดนี้ ใครจะสร้างอะไรให้       เราไม่เอา ที่อยู่ พออยู่พอไป แต่ทางจงกรมให้เป็นเหวนั่นละ ธรรมเจริญ     

เวลามีชีวิตอยู่นี้ ท่านจะทำความดีให้โลกทั้งหลายได้เป็นคติตัวอย่าง
อันดีงาม และทำด้วยความเมตตาสงสารต่อสัตว์โลก

                 Part Four: Luangta Mahã Bua’s Support for the World

Wat Pa Baan Taad has remained basically in its original condition since its establishment in 1956. Without electricity, life in the monastery is quite simple. The enormous amount of donations that Luangta Mahã Bua received during that period has been redistributed to support public welfare projects. In regards to spiritual welfare, he has supported the meditative development of monks, novices and lay people by teaching them Dharma. Since 1971, he has made Dharma books and audio tapes available for free distribution. All of his efforts have done an invaluable service to society as a whole. As he himself stated recently: “Beginning in 1956, I have helped the world for 47 years, distributing an amount totaling nearly one billion baht”.

The following is a summary of his donations to various institutions:
1.     Hospitals and health-care centers: approximately 152 million baht
2.     Schools and government organizations: approximately 82 million baht
3.     At least five hundred monasteries: approximately 296 million baht
4.     Child care centers, handicapped children centers, and centers for the poor and needy: approximately 30 million baht
5.     Animal care centers: approximately 20 million baht
6.     Six hospitals and one school in Laos: approximately 31million baht

The total amount is 600 million baht*
(*However, many more donations went unrecorded)
Luangta has stated that as long as he remains alive, he must continue to assist the world, so as to set a good example for others to follow, and show them the true value of love and compassion

ตอนที่ 4 : พระหลวงตามหาบัวสงเคราะห์โลก

สภาพของวัดป่าบ้านตาดตั้งแต่เริ่มตั้งวัด เมื่อปี 2499
แม้เวลาผ่านไปยาวนาน แต่สภาพยังคงเดิม ไม่มีไฟฟ้า อยู่อย่างสมถะเรียบง่าย
ซึ่งท่านได้นำมาสงเคราะห์โลกทั้งหมด โดยเฉพาะทางด้านจิตใจ
ท่านได้เทศน์โปรดพระ เณร ญาติโยม
ตลอดแจกจ่ายหนังสือเทปธรรมะมาตั้งแต่ปี 2514
โดยไม่มีการซื้อขาย นับว่าเป็นงานที่มีคุณประโยชน์ต่อชาวโลก
เราช่วยโลกมาตั้งแต่ปี 2499 รวม 47 ถ้าว่าเป็นพันล้านขึ้นไป
เราพอจะฟังได้บ้าง”      www.luangta.com (19 มิ.ย. 2545)

พระหลวงตามหาบัวได้ช่วยสงเคราะห์โลกนับตั้งแต่ ปี 2499  
ถึง ปัจจุบัน( มิ.ย. 2545) ท่านได้ให้ความช่วยเหลือทั่วประเทศ ดังนี้
1. โรงพยาบาล สถานพยาบาล และสถานีอนามัย ประมาณ 152 ล้านบาท
2. โรงเรียน และหน่วยงานราชการต่าง ๆ ประมาณ 82 ล้านบาท
3. วัดต่าง ๆ ไม่น้อยกว่า 500 แห่ง ประมาณ 296 ล้านบาท
4. สถานสงเคราะห์เด็ก เด็กพิการ ด้อยโอกาส และผู้ยากไร้
ประมาณ 30 ล้านบาท
5. สถานสงเคราะห์สัตว์  และสัตว์พิการต่าง ๆ ประมาณ 20 ล้านบาท
6. นอกจากนี้ยังช่วยโรงพยาบาล 6 แห่ง และโรงเรียน 1 แห่ง สำหรับประเทศสาธารณรัฐ ประชาธิปไตยประชาชนลาว ประมาณ 31 ล้านบาท

รวมเป็นเงินมากกว่า 600 ล้านบาท
**แต่ที่หาข้อมูลไม่ได้ ยังมีอีกมากมาย

***พระหลวงตามหาบัว วัดป่าบ้านตาด ท่านช่วยสงเคราะห์โลก
ปี 2499 – 2552 นับเป็นเงินหมื่น ๆ ล้าน www.luangta.com

วีซีดี เวอร์ชั่น English ตอน 1-2



The Path Leading to the Outer Space of the Mind

                                   Part One: Dharma that Transcends the World 

It is possible that human beings may someday discover an unknown aspect of the universe. But, who will discover that which transcends the universe? The world as we know it is a part of the universe. But Dharma is a natural principle that transcends both world and universe. Dharma has always existed with the world. It cannot be separated from it.
Fortunately, the world produced a virtuous-minded person who was able to discover the quintessential nature of perfect harmony called “Dharma”. The pathway leading to Dharma’s essential nature has three main aspects: abstention from unwholesome action, cultivation of wholesome action, and purification of the mind. People must cultivate their minds in order to walk the path that leads to Dharma. Three factors are necessary for this:  Generosity, Moral Virtue, and Meditation. These three practices lay a foundation that allows living beings to cleanse and refine minds defiled by greed, hatred and delusion.

Generosity means self-sacrifice, giving with love and compassion, unselfish behavior, and loving others as you love yourself.
Moral virtue means deliberately refraining from unwholesome acts of body, speech or mind.
Meditation means focusing the mind properly to attain the peace and tranquility of Dharma.


ตอนที่ 1 : ธรรมเหนือโลก

หนึ่งเดียวในจักรวาล มนุษย์อาจค้นได้
แต่สิ่งที่เหนือจักรวาล ใครละจะเป็นผู้ค้นพบ
แต่สิ่งที่อยู่เหนือโลก และจักรวาล คือ ธรรมชาติ
ซึ่งมีอยู่ เป็นอยู่ คู่กับโลกตลอดอนันตกาล
ธรรม ซึ่งเป็นของคู่กันกับโลกย่อมแยกกันไม่ออก
อันได้แก่ ละชั่ว ทำดีโดยอาศัยหนทางที่จะนำพาไปถึงได้
โดยมี ทาน ศีล ภาวนา
เป็นทางเดินเพื่อจะปูพื้น ขัดเกลา เปลี่ยนแปลงจิตเดิมของสัตว์โลก
คือ สัตว์ทุกชนิด รวมทั้งมนุษย์ที่เต็มไปด้วยความโลภ ความโกรธ ความหลง
หลักการปฏิบัติเพื่อจะเข้าถึงธรรมชาตินี้คือ ทาน ศีล ภาวนา
ทาน คือ การเสียสละ มีเมตตา ไม่เห็นแก่ตัว ให้รักคนอื่นเสมือนรักตนเอง
ศีล คือ เจตนางดเว้นในการทำชั่วทางกายวาจาใจ
ภาวนา คือ การแสวงหาความสงบทางจิต เพื่อเข้าถึงธรรมชาติ

                           Part Two: Luangta Mahã Bua’s Biography

Venerable Luangta Mahã Bua was born on August 12, 1913 in the Lohit Dee family of rice farmers living at Baan Taad village, in Udorn Thani Province, located in the arid and impoverished region of Northeast Thailand. He was the second of sixteen children. Luangta was an earnest and sincere person who always kept his word. As a gesture of gratitude to his parents, he ordained as a Buddhist monk at the age of twenty-one. The ordination ceremony took place at Wat Yothãnimit, in Udorn Thani Province on May 12, 1934, when he was given the Pali name Ñãõasampanno.
From the beginning, Luangta felt a deep appreciation for Dharma. As well as diligently practicing meditation, he also formally studied the Buddha’s teaching until he successfully passed the third level of Pãli studies. After that, he turned his attention solely to practicing meditation. At that time, Luang Poo Mun had become famous as a meditation master of the highest caliber, so he entrusted himself to Luang Poo Mun’s tutelage. He strictly followed Luang Poo Mun’s teaching that: “Dharma and Nibbãna are both true. Although the world constantly changes, Nibbãna never changes”.
By virtue of his earnest determination to succeed, Luangta put his life on the line for the sake of Dharma, and never retreated no matter how difficult the struggle became. In the end, his mind succeeded in settling the conflict between the Dharma and the mental defilements in such a way that no doubts remained in his mind. After that, he started spreading the Buddha’s teaching by emphasizing the importance of meditative development. He has kindly been giving assistance to people in the world since 1956.

ภาคอีสานเป็นดินแดนที่แห้งแล้ง ขาดแคลน
แต่ภาคอีสานก็มีสิ่งทดแทน คือ หลวงตามหาบัว
เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พุทธศักราช 2456 ณ หมู่บ้านตาด จังหวัดอุดรธานี 
มีพี่น้อง 16 คน ท่านเป็นคนที่สอง ครอบครัวมีอาชีพทำนา 
ท่านมีนิสัยพูดจริงทำจริง รักษาคำสัตย์เสมอชีวิต
เมื่ออายุ 21 ปี  ท่านได้บวชทดแทนคุณพ่อแม่
ณ วัดโยธานิมิต จังหวัดอุดรธานี เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พุทธศักราช 2477
โดยได้ฉายาว่า ญาณสัมปัญโน
เมื่อบวชเรียน ท่านได้ซาบซึ้งในพระธรรม
จนสอบได้เปรียญ 3 ประโยค พร้อมนักธรรมชั้นเอก
จากนั้นได้มุ่งออกปฏิบัติธรรม ในยุคนั้น พระหลวงปู่มั่น
เป็นที่เลืองลือว่าเป็นผู้สอนด้านจิตภาวนา ท่านจึงได้มอบตัวเป็นศิษย์
ธรรมมีจริง นิพพานมีจริง โลกไม่เที่ยง นิพพานเที่ยง
ท่านก็สูไม่มีถอย เป็นก็เป็น ตายก็ตาย
ในที่สุดความอุตสาหะ พากเพียร ฝึกฝนจิตของท่าน
ก็ตัดสินกันลงได้ระหว่างกิเลสกับธรรม จนหมดสงสัย
ในขณะเดียวกัน ท่านได้ให้ความเมตตาสงเคราะห์โลก
ตั้งแต่พุทธศักราช 2499 เป็นต้นมา